تلخ,نه مثل شکلات

صحنه های تظاهرات 57 که هر سال بارها و بارها در تلویزیون تکرار می شه برای من فقط در حد یه حماسه ی شجاعانه از مردمانی دور بود.کسانی که برای گرفتن حقوق انسانی خودشون تا پای جون مقاومت می کردن.شعارهایی که شاید برای من فقط شعار بود.اما امروز صحنه هایی می بینم که بی شباهت به اون صحنه ها نیست.با این تفاوت که مردمانش به من نزدیک ترند.

زندگی تلخ شده.تلخ تلخ تلخ.فکر نمی کنم شکلاتی به این تلخی وجود داشته باشه که این تلخی از زهر بدتره.

وبلاگ زیر به تازگی تهیه شده.از همه ی دوستانی که تا حالا همراه من بودن دعوت می کنم که سری هم به وبلاگ زیر بزنن.

www.fardaye-sabz.persianblog.ir

/ 9 نظر / 19 بازدید
کیامهر

سلام فرزانه خانم با وجود اینکه هنوز معلوم نیست که به بهشت می روم یا جهنم باور کن برزخی که در آنم از ایرانی که محمود جان رییسش است بهترست سوغاتی نمی خواهی؟

کیامهر

سلام فرزانه عزیز از دیار باقی مزاحم می شوم من به روزم به همه سوالات احتمالی پاسخ داده ام قدم رنجه بفرمایید وبلاگی از دیار باقی

انسان

سلام وبلاگ قشنگی داری با نظرت در مورد این تظاهرات ها موافقم. یه فرقی هم دارند. اون موقع تظاهر کننده ها خس و خاشاک یا اراذل و اوباش خونده نمی شدند. بهم سر بزن

آیدا

سلام فرزانه جان...آره همه چی خیلی خیلی تلخ شده...من که دیگه نمی تونم بنویسم در این مورد.زدم به یه فاز دیگه! خوشحالم میکنی به من سر بزنی.به روزم.[لبخند]

کیامهر

سلام به امید شیرین تر شدن به روزم

آیدا

سلام دختر.خوبی؟ کجایی بابا دلمون تنگ شده برات...:(